Ja SZCZUREM w Teatrze Powszechnym | reż. Maja Kleczewska

Ja SZCZUREM w Teatrze Powszechnym | reż. Maja Kleczewska

Po mojej dziejowej nieobecności zaczynam powoli blogować. Chciałbym zacząć tematem, który mnie wyłączył na te kilka miesięcy. Maja Kleczewska zaprosiła mnie do Teatru Powszechnego w Warszawie abym zagrał jedną z postaci w sztuce „Szczury” według Gerharta Hauptmanna. Maja jest reżyserem, który nie uznaje kompromisów, więc uznałem, że w trakcie trwania prób nie podejmę się kolejnej rzeczy, która będzie wymagać mojego zaangażowania. I tak w tym czasie łączyłem pisanie pracy MGR i montaż mojego najnowszego filmu, którego teaser ukaże się już niebawem! SZCZURY jednak były moim priorytetem. Nikt nie mówił, że będzie łatwo, cytując Dyrektora TP Pawła Łysaka: „Pamiętaj, będą łzy i krew i przygotuj się na to.” – i tak też było.

Czas prób i premiery krakowskiej na Festiwalu Boska Komedia był dla mnie okresem bardzo twórczym i ważnym. Poznałem niesamowitych aktorów i ludzi sztuki, którzy wpłynęli na mnie: Maja Kleczewska (to oczywiste), Łukasz Chotkowski, Wojtek Puś, Konrad Parol, Mateusz Łasowski, Michał Jarmicki, Karolina Adamczyk, Michał Czachor, Eliza Borowska, Magda Hueckel i Mike Urbaniak! Ten czas był dla mnie krokiem w przód. Czuję się nieco dojrzalszy, ale tylko trochę.

10 stycznia odbyła się premiera warszawska.  Do 15 stycznia gramy „Szczury” w Warszawie, następny set w lutym. Jeśli jesteście z Warszawy i macie możliwość wyjścia na spektakl, to serdecznie zapraszam. Odsyłam do strony teatru: Teatr Powszechny


Reklama:
Szczury według POLITYKI były jednym z najważniejszych spektakli 2014 roku.

Recenzje SZCZURÓW:
# Michał Centkowski OCZY SZEROKO ZAMKNIĘTE
Paweł Soszyński CHŁOPIEC DO BICIA I BICIE PIANY


Opis spektaklu:

„A kiedy Abraham dowiaduje się od anioła, że nie jest tu po to, by złożyć w ofierze Izaaka, ten pyta: Jak to? W takim razie przyszedłem nadaremnie? Mimo wszystko przynajmniej go skaleczę, aby upuścić trochę krwi. Czy sprawi ci to przyjemność?

 Szczurach, jak w innych dramatach, noblista Gerhart Hauptmann pokazuje świat w stanie rozkładu zasad i wartości. Przyglądając się społecznej nędzy życia zawsze powtarzał, że chce nieść rebelię, która rozwścieczy publiczność i polityków. Zmuszał i zmusza, by widz kierował wzrok na rzeczy, których nie chce oglądać.

 Maja Kleczewska przenosi akcję dramatu do współczesnej Warszawy, wraz z dramaturgiem, Łukaszem Chotkowskim, rozgrywa kolejne sekwencje dramatu w kręgach warszawskich elit, które uzurpują sobie prawo do strofowania i wychowywania społeczeństwa. W przedstawieniu świadomie zostali obsadzeni aktorzy, którzy na co dzień goszczą na srebrnych ekranach w większości polskich domów.

 Podobnie jak u niemieckiego dramatopisarza, tak i tutaj dopuszczeni do głosu zostają również ludzie spychani na margines. W przedstawionym na scenie świecie nie da się łatwo oddzielić dobra od zła, a funkcjonujące w nim postacie uwikłane są w skomplikowane środowiskowe zależności. Niepohamowane i sztuczne pragnienia, które napędzają bohaterów Szczurów, wiodą ich wprost do autodestrukcji. Ceną, którą będą musieli zapłacić, jest drugi człowiek i własne człowieczeństwo. Jeśli bowiem można pragnąć wszystkiego, jeśli wszystko można kupić, to wszystko też może być na sprzedaż. Człowiek przede wszystkim.

Spektakl w Teatrze Powszechnym to drugie, po prapremierze w 1911 roku, wystawienie Szczurów w Polsce.”

Fotografie: Magda Hueckel

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien